Het ecosysteem achter Catalyst: kleine kern, grote slagkracht
In de vorige bijdrage schreef ik dat Catalyst geen techbedrijf is, maar een dienstverlener die ook applicaties meeneemt. Dit is de organisatorische achterkant van die keuze. Een collectieve actie kent geen lineair werktempo. Het is vaak hollen en stilstaan; maanden van relatieve rust kunnen plots omslaan in een week waarin er een dagvaarding moet liggen, een registratieflow live moet of een mailing naar tienduizenden deelnemers de deur uit gaat. Dat ritme laat zich lastig vangen in een traditionele organisatie met veel vaste capaciteit. Je betaalt dan óf voor mensen die je niet altijd nodig hebt, óf je komt capaciteit tekort op het moment dat het erop aankomt.
Het ecosysteem rond Catalyst is precies op dát ritme gebouwd. We werken met een vaste schil van specialisten: een designer, developers, mensen voor technisch beheer, procesoptimalisatie en strategische ondersteuning. Stuk voor stuk zijn het seniors, mensen die hun tarief met recht mogen vragen. En juist omdát ik ze niet fulltime nodig heb, kan ik me die kwaliteit veroorloven. Daardoor krijg je niet alleen betere uitvoering, maar ook het inzicht en de ervaring van iemand die dit werk al twintig jaar doet.
Dat laatste aspect wordt vaak onderschat. Een goede developer bouwt niet alleen wat je vraagt, maar zegt het óók wanneer je vraag niet klopt. Een goede designer maakt niet alleen iets mooi, maar ziet ook waar deelnemers afhaken, twijfelen of onnodig vastlopen in een proces. Een goede backofficekracht handelt niet alleen mails af, maar merkt patronen op in vragen die later juridische of communicatieve ruis kunnen worden. Precies dáár zit de waarde; niet in losse handjes, maar in mensen die meedenken omdat ze de context snappen.
Soms vraagt een zaak ook ineens om veel meer handen dan je normaal nodig hebt. Daarvoor zit Knikkers ernaast. Knikkers is een ander bedrijf van mij: een flexibele uitzendorganisatie die is gebouwd op snel op- en afschalen. Dat past goed bij collectieve acties, want ook daar kom je nog altijd bananendozen met data tegen, formulieren die handmatig verwerkt moeten worden, dossiers die gescand en gecontroleerd worden. AI komt een eind, maar er moet nog steeds iets of iemand zijn die het aanstuurt en controleert. Via Knikkers kunnen we als het moet binnen een week tweeduizend uur wegzetten, en daarna weer afschalen naar rust. Opschalen en afschalen, in hetzelfde ritme als de zaak zelf.
Wat dit bij elkaar houdt, is wederzijdse loyaliteit. Ik kan op zaterdagavond bellen omdat iets maandag de deur uit moet, en dan gaat het ook gebeuren, omdat de mensen om me heen weten dat ik geen valse urgentie creëer. Ik leg dat andersom ook bij elk advocatenkantoor neer: vertel me niet dat iets maandag nodig is als jullie partner er pas op donderdag naar gaat kijken. Die eerlijkheid in beide richtingen is het enige wat dit werkbaar maakt.
Eén ecosysteem dat zich aanpast aan het ritme van de zaak: van dit alles ziet de klant aan de buitenkant weinig, en dat is ook precies de bedoeling. Maar de vraag waaróm we het zo hebben ingericht, gaat verder dan een organisatieschema. Daar zit een overtuiging onder, over hoe je collectieve acties hoort te organiseren en voor wie je het uiteindelijk doet. Daar gaat mijn volgende bijdrage over.